Kars’tan Nostalji Esintileri…

28.03.2018 16:06

3.345 Kişi Okumuş

0 Yorum

Kars’tan Nostalji Esintileri…

Mehmet Özçelik (Bejanidze)

Kars’ın efsaneleşmiş isimlerinin resimlerini ve yine Kars Alpaslan Lisesinde Edebiyat Öğretmenliği yapmış Raif Özben’in o isimlerden ikisine hasrettiği iki şiiri ve yazarını siz değerli hemşehrilerimizin ve okurlarımızın dikkatlerine arz ediyoruz…

***

Kars Alpaslan Lisesi eski öğretmenlerinden Raif Özben.

Raif Özben, 1946’da Of’ta doğdu. İlkokulu ve ortaokulu Of’ta bitirdi. Trabzon Erkek Öğretmen Okulu’ndan ve Trabzon Fatih Eğitimi Enstitüsü Edebiyat bölümü’nden mezun oldu. Lisansını Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde tamamladı. Değişik okullarda öğretim görevlisi olarak çalıştı. 1994’te emekliye ayrıldı. 1960’lı yıllarda, Trabzon’da öğrenci iken, yerel gazetelerde ve Erkek Öğretmen Okulu’nun çıkardığı Çakıl adlı dergide yazı ve şiirleri yayınlandı. Kars’ta Göze adlı derginin çıkarılışında ve yazı kadrosunda yer aldı. Trabzon’da yayımlanan Kıyı’nın ikinci ve üçüncü devrelerinde yazıları yayımlandı. Varlık, Gösteri, Yazko, Edebiyat, Yazko Somut…


Raif Özben, solda bıyıksız…

***

Raif Özben’in Mahir Baranseli için yazdığı şiir:

ARKADAŞ

Mahir Baranseli için

senin yüzün ölüme uymazdı yüzün nerede
baksana sığmıyor işte büyüdükçe hüzünlerde

nasıl beyaza zorlansın buralarda yaşadığımız
bu kara toyların şimdi sensiz döndüğü yerlerde

iyi anla gene biziz uzak yakın orda burda
sokaklarda otellerde yollarda otobüslerde

hani insan ihanet gibi yaşarken bile
ağlasa bize yeterdi gizli bir yerde

aynı anda okunacak mektuplar gibi
gizler nasıl da bekliyor gelişen bahçelerde

bilmediğimiz savaşlar vurucu yabansılıklar
gecelerde köpüklerde ve kıyısız denizlerde

ve kıyısız denizlerde yalnızlık yepyeni bir şey
küfredilecek bir yasa gürül gürül imgelerde

bozgunlarla yaratılan bir sürgünü gel de anla
arkadaşsız kelimesiz gene çok yalnız bir yerde

bir genç kızın gözlerini senin için siliyorum
sen hep bizimlesin diye şimdi ve geleceklerde

bir çocuk doğsa bu sensin açılsa yaşam güzelce
bir evde mi sokakta mı belki sonsuz trenlerde

ölüm adlı bir imgeden soluğunu duyuyorum
kim sorabilir ki raif mahir nerde mahir nerde


Merhum Mahir Baranseli, Kars, 196O’lı yıllarda 19 Mayıs Bayramı Kars Stadı…

***

Raif Özben’in Pekos için yazdığı şiir:

TUNCAY IŞIK İÇİN AĞIT

Yalçın Çapan’a sevgiyle

anı

şimdi nereye aktığı belli olmayan
bir azeri arastır gece yarısı
içimizin dağlarında çayların yatağı kurur
toprak derin derin çatlar dolaştığın dağlarda
gerilerde ilkgençliğin attığı kement
pekos bil çetesindeki çocukları çevreler
ağızlarında dumanlardan yuva kuran türküler
o çocuklar yavaş yavaş kaydılar gözlerinden
soğuk bir kurşun kalıp gibi kaplarken seni
o çocuklar nerelere gittiler
karsçayı boylarınca çimlere çiçeklere
uzun uzun bıraktığın selâmlar
şimdi bir haberle kapımızı çalarken
her güzelden el alıp her insandan ses veren
ve usanıp ufak tefek kavgalardan
dağlarca bir dil olmak isteyen
senin yakınlığındır uzayan içimize
mertliklerin para ile alınıp satıldığı
bir dünyada kurt avında sürekli aranırken
kötülüğü kurşunlardın bilinçsiz çöl içinde
yüreğinde dostluğun en verimli bahçesi
elindeki kadeh gibi savururdun yaşamı
ve bir kadeh gibi kalbin kırılıp
bütün zehirlerden arındığında
gelip kapımızı çalardın nerede olsak
uyusak uykumuzu dağıtırdı gülüşün
yorgunsak dinlenir ve dirilirdik
alnında ışıyan insan onuru
elinde şolohov ciltleri ya da tilki postları
sözünde dağlardan diri bir ceylân
dolaşırdın kars’ı yönsüz yordamsız
azeri bir aras gibi gece yarısı
nereye aktığın belli değildi

dudağında karanlıktan yuva kuran türküler
yüzünde katışıksız korunmuş sevgi
nehrin kalın buzlarında yürürken
büyük yalnızlığını görürdük gecelerde
ve gündüzleri dağ ufuklarından
bir merhaba gibi beklerdin bizi
yoksul çiftliğinin mutluluğuna
parıl parıl inen kar fırtınası
bir rakıyla yeniden sislendiğinde
insanlığın yorularak durduğu
suskunluk setlerinde oturup dinlenirdik
ve başlardı yeniden hırpalayıcı yaşam
dağılırdı soframız mektup ucunda kalırdık
nereye gitsek bir bağbozumu
her yerde çözülüp dağılıyoruz
her yerde alel acele yolcuyuz
böyle birdenbire gözden mi kaçıyoruz
kütüklüğünde patlamamış isyanlar
sen dipdiri yaşarken dünyamızda
soğuk nasıl sarıp yok eder seni
nasıl candır bırakıp gider seni
bitti mi uzaklık uzun mektuplar
nehirlerin yatakları kuruyor anımızda


(Pekos) Tuncay Işık…

***

Ve diğer efsane isimlerin siyah beyaz kareleri…


(Hökü) Turgut Çalışan’dan kareler…

***


(Göbek) Maksut Tükenmez’den siyah beyaz kareler. Üstte: 1968 yılında Kars’ta çekilen KAFKAS KARTALI filminin başrol oyuncusu Fatma Girik ile…

İlgili Terimler :

YORUMLAR