Memduh Bayraktaroğlu: Bir kitabın okunmasından kimler neden korkar?..

Memduh Bayraktaroğlu

memduhsb@gmail.com

Avustralya’nın Sydney kentindeki Waverley Kütüphanesi, Adam H. Johnson’ın “How to Sell a Genocide – Bir Soykırımı Nasıl Satarsınız?” adlı kitabını, bir şikayet üzerine “incelemek amacıyla” raflardan kaldırdı.

***

Kitap, Gazze’de yaşananları tartışırken, Amerikan medyasını:

Haber dilinin nasıl kurulduğunu?..

Kimin ölümünün manşet olduğunu, kimin ölümünün rakama dönüştüğünü, hangi görüntünün gösterildiğini, hangisinin görülmez hale getirildiğini sorguluyor…

Yani aslında kitap İsrail’den önce, gazeteciliği yargılıyor…

Haliyle, böyle bir kitabın kütüphane rafından kaldırılması, insanın aklına rahatsız edici bir soru getiriyor:

Bir düşünceyi susturmanın en medeni görünen yolu nedir?..

***

Kitabı yakmazdan, yasaklamadan, “inceliyoruz” diyerek sadece raftan indirmek mi?..

İyi ama kütüphane, insanların sadece hoşlarına giden fikirleri okuyacakları yer değildir ki…

Tam tersine, hoşumuza gitmeyen, bizi öfkelendiren, hatta inançlarımızı sarsan düşüncelerle karşılaşabileceğimiz yerdir…

Çünkü demokrasi, sadece sevdiğimiz fikirlerin özgürlüğü değil…

Tahammül edemediğimiz fikirlerin de özgürlüğüdür…

Bazı gerçekler görünmez hale getiriliyor

Elbette kitabın yazarı yanılıyor olabilir… Amerikan medyasına yönelttiği suçlamalar abartılı bulunabilir… İsrail hükümetinin Gazze politikalarını savunanlar kitabın tezlerini reddedebilir…

Nitekim İsrail, Gazze’de soykırım yaptığı suçlamasını reddediyor…

İyi ama bunun çözümü kitabı raftan kaldırmak mıdır?..

Tabii ki hayır…

***

Bir kitap “İsrail suçlu” diyorsa, karşısına “İsrail haklı” diyen kitabı koyarsınız…

Ve kararı okuyucuya bırakırsınız…

Çünkü özgür toplumun yurttaşı çocuk değildir… Devletin, belediyenin ya da kütüphane yönetiminin, onun adına hangi düşüncenin zararlı olduğuna karar vermesine ihtiyacı yoktur…

***

Daha da önemlisi, Johnson’ın kitabının temel meselesi, medyanın gerçekliği nasıl çerçevelediğidir…

Şimdi kitabın kendisi de bir başka çerçevelemenin konusu oldu…

İşte olayın ironisi burada…

Bir kitap, “Bazı gerçekler görünmez hale getiriliyor” diyor…

Verilen cevap ise kitabı görünmez hale getirmek oluyor…

Sözümün özü canlarım…

Bizzat yaşayıp öğrendim ki; fikirlerle mücadele etmenin yolu rafları boşaltmak değil, rafları çoğaltmaktır…

Çünkü bugün sizin hoşlanmadığınız kitap kaldırılır, yarın benimki… Öbür gün sizinki…

Sonunda kütüphanede kitap kalır belki ama:

Özgür düşünce kalmaz…

Kaynak: nefes.com.tr