Cahit Kılıç
Yerindedir boy, pos, endâm
İçi hınzır dışı insan!
Divanda el bağlıyor
Kimi görse yağlıyor
Gece gündüz teslimiyet
Cukkayı doldurmak niyet
Eyyam, tam bunun eyyamı
Zorluyor her bir imkânı
Cepler dolu mülkler kat kat
Oh! Ne cömertmiş bu hayat!
Kendince kurmuş dükalık
Kolay değil yalakalık
Papuç gibi dil gerek
Öpülecek her bir etek
Önce kuyruk sallanacak
Sonra akit bağlanacak
Nedir şeref, haysiyet?
Ederler mi bir mülkiyet?
Namaz, niyaz, yalan dolan
Para puldur cebe dolan!
“Nedir o dediğin iman?
Parayla alırım ulan!”
Alır tabiî, boru değil!
Bu sorduğun soru değil!
Yolüste gökdelen diker
Para bu, parayı çeker!
Para demek, güç demektir
Güçsüz insan hiç demektir
Onlarca el etek öpmüş
Tonlarca yüzsuyu dökmüş
Şimdi sıra semerede
Nam salacak her bir yerde
Gökten para yağıyor
Bak, seni de çağırıyor
Aman Cahit, tamah etme
Paranın peşinden gitme
Senin işin değil bu iş
Gidiş değil bu gidiş
Toparlan kalk ayağa
Teslim olma alçağa
Cahit Kılıç
İstanbul, 5 Ekim 2011