Hasan Kanaatlı
h.kanaatli@hotmail.com
Müslümanlar olarak asırlardır ki bütün olayları “din” çerçevesinin içerisinde ele alıp ve her şeyi Allah’ın yaptığını öne sürüp meseleleri bu şekilde çözmeyi bir alışkanlık haline getirmişiz!
Ahlakımıza bakıyoruz, ahlakımızı oluşturan da dindir, yani dinimiz bizde bir kısım ahlak kuralları oluşturmuştur. Gerçi ahlak dinden daha geniştir ama, kahır çoğunluktaki Müslüman dininin emirlerine uymadığı gibi ahlakın kurallarına da teslim olmuyor.
Kabul etmek lazım ki bizim Müslümanları ne din nede ahlak yola getiriyor, o zaman da hukuka baş vurmak gerekiyor! Yani Müslüman insan varlığa karşı sorumluluklarını öğrenmelidir, öğrenmedi mi, ona dünyadaki hakim olan zalimlerin icad ettiği hukuk ( zorbalık) öğretecektir!
Müslüman; Allah’a inanan demektir. Allah’a inanmak demek; yani bütün insanlara inanamak ve bütün insanların da kendisine inanıp güvendiği bir insanlık profili ortaya koyması demektir! Şayet bizim Allah’a inanmamız, başka insanların bize inanıp güvenmesine vesile olmamış olursa, o inancımızın bu dünyada hiç yerinin olmadığı demektir! Öyle olursa, bizim bu imanımızın bize ne faydası olur?
Allah’a iman demek; bütün varlığı Allah’ın boyasıyla boyamak demektir! Allah’ın boyası demek ise, tüm varlıklar ile insanlığın en üst seviyesinden irtibata geçmek demektir! Bu da, bütün insanların size güvenip inanması anlamına gelir!
En azından ramazan ayında Müslümanlar Allah’ı gök yüzünde arama alışkanlığını terk edip, onu kendileri üzerinden yer yüzüne indirmeliler, yani Allah’ın kulu olduğunu iddia edenler “Allah’ın kolu” olmalılar!
Şayet Allah Müslümanın üzerinden yer yüzüne indirilir ise, Müslümanın eliyle tüm dünyadaki aç olanlar doyacak, güvende olmayanın güveni sağlanacak, başta kendi içlerinde olmak kaydıyla tüm dünyaya huzur, barış, esenlik, islah ve güvenlik gelecek!
Kısacası; biz Allah’tan dua edip istediklerimiz şeylerin tümünü, Allah da ona iman edenlerden istiyor! Biz Allah’ı aradığımız gibi, ( tabiri caizse) Allah da adam gibi adam olanları arıyor! Bizim Allah’a inanmamız kadar, Allah’ın da bize inanması gerek! Nasıl ki insanların çoğu değil, çok azı Allah’a inanıyorsa, Allah da insanların Kuran’ın tabiriyle çok azına inanıp güveniyor.
Şükürler olsun ki şu bir avuç Allah’ın güvendiği insanlar hep yer yüzünde var olmuştur. Önemli olan uğraşıp bu bir avuç insanın içerisine girebilmektir!
Üzülerek belirtmeliyim ki Şeytan biz insanlara bakarak her gün Allah’a karşı haklı çıkmanın gururunu yaşıyor. Dua edelim de Rabbimiz bizi, onun gururlanmasına vesile olanlardan eylemesin!
Dua ile ” dava” aynı kökten gelir! Duamız davamız olsun! Davamız da insanlıktan ibaret bulunsun! Bu bir ay ramazanda nefsi muhasebe yapmaya, suretimize baktığımız kadar siyretimize de bakmaya bizleri muvaffak kılsın! Amin!