Cahit Kılıç
Cahitkilic54@gmail.com
“Ben” demekten hicap duyan bir bende-i hakirim ama gelin görün ki, yazarken ben demek zorunda kalıyoruz! Affola!
***
Ben, memleket demekten hoşlanmıyorum. Arapça asıllı bu kelime, “Melik’in mülkü” anlamındadır. Birden fazla olunca da “memaliki” oluyor.
Yani kral hazretlerinin ülkesi…
Hani “Cumhuriyettik” biz?
***
Ülkem diyorum ben…
Canım ülkem…
Belki de dünyada en çok canım ülkemde “kavram kargaşası” yaşanıyor!
Kavramlar; bilgelerin kaleminde, dilinde, belleğinde, beyninde anlam bulur!
Ve çağın iletişim araçları ile halkın geneline yansır!
Hem avama, hem de havasa!
Burada bir beis yok!
***
Ancak…
Çağın iletişim araçlarına lümpenleri doldurursanız; onda da el etek öpen bir “oligarşi” topluluğuna dönüşür!
“Aristokrasi” yerine “Lümpen Oligarşisi”…
Bizim dilimizde dersek: Zırcahil ama kullanışlı güruh!
Al sana kavram!
Tepe tepe kullan!
Kullanıyorlar da zahir!
***
Siyaset ayrı bir kavram, bürokrasi de onun alt katmanı…
Nerede?
-Çağdaş demokrasilerde…
Alt katmanın üst katmana emir verdiği kavramın adı nedir?
“Bey menim arkam, men kimden korkam!”
Sıkıysa dokun!
Sıkıysa gıpraş!
Sana bir şey yapamıyorsa, babanı işten atar!
Bu da Stalinist kavram!
Sen istersen “yöntem” de, nasıl olsa lümpen hazretleri anlamayacak!
***
Literatüre bir kavram da bizden hediye olsun: Yanaşma…
Bunu açıklamak için kitap yazsan yetmez be!
Özetin özeti:
Kıvırmanın bir başka türü…
Hem canını kurtar…
Hem malını mülkünü kurtar…
Hem de cukkayı doldur!
***
Ha bir de, kutsal bir kavram daha vardı…
“Dâvâ”
Ne oldu ona?
-Cukkaya kurban gitti…
***
Canım ülkemde…
Şanlı şöhretli, basiretli, ferasetli ve külhanbeyi yiğit dâvâ adamları:
Döndükçe döndüler…
Sattıkça sattılar…
Cukka doldu ama dâvâ mevta oldu!
Sizi gidi fırfırikler…
***
Burası Türkiye!
Kavram mavram boş iş!
Her şey düz mantıkla başlar, düz mantıkla biter!
Felsefe dediğin zaten gâvur işi…
***
Ayrıca…
Bizim “Saldıray abilerimiz” var!
Sabah akşam düşman yaratacağız, ki, abiler de bihakkın saldırsınlar…
Ne adab-ı muaşeret var!
Ne edep var…
Ne edebî bir dil var!
Hepsi kurşun asker!
Gez, göz, arpacık: Nişan alll…
Ateşşşşşşşşşşşşş!
Dehan-ı kebirlerden dört bir yana tükürük ifrazı saçılıyor!
Dehan değil, adeta fosseptik çukuru!
Necaset fışkırıyor!
Nokta…
***
Niye yazdım bu yazıyı?
Bir: Adaba mugayir sözcüklerden ötürü affola!
İki: Yazdım ki, bakın ben de varım!
Ve dedim ki:
“Gören desin Xaço’nun xençeri var!”
Bu da benden Kars deyimleri ve terimleri sözlüğüne hediye olsun!
***
Yazıya azıcık ironi, alegori, hiciv miciv kattık ya!
Saldırıya uğrarız şimdi…
Ne olmuş yani?
Ciddiyet dediğiniz nedir?
Mala davara faydası var mı?
Cukka dolduruyor mu?
-Yok!
O vakit:
“Di yeriyin savışek gedek!”