Vefa Borcu…

28.06.2018 10:58

1.130 Kişi Okumuş

0 Yorum

Vefa Borcu…

Osman Bedel

Kendisine ‘yeğenim’ diye hitap ettiğim ve karakterini çok sevdiğim Ak partili genç bir arkadaş…

“Amca günaydın hürmetler iyisin inşallah” diye yazmış messenger’dan bu sabahleyin…

Çok sonra kendisine teşekkür etmek için döndüğümde tesadüfen o da oradaymış…

“Amca lütfen beni yanlış anlamayın ama her gün yılmadan yüreğini döktün, hergün sana saygımın daha coğaldığını söylemek için yazmıştım” diye yazdı

Çok şoke oldum akp’li olduğu için aynı zamanda gururlandım da yazılarımı okuyor olmasıyla…

Yazılarımı okuduğunu bilmiyordum dedim…

“Okumamış olurmuyum amca hemde zevkle okuyordum yapılan yorumları bile”

Seni yalancı madem okuyordun neden hiç yorum yapmadın öyleyse dedim…

“Ciddimisin amca arkadaşlar temiz beni götürürlerdi” dedi…

Nefret o kadar büyükmüydü diye sordum…

O da “Yok hayır estağfurullah amca sana karşı nefret yoktu onlar bile okuyorlardı hata ara sıra senin doğru olduğunu bile tartışmıştık” dedi…

“Bir şey sorabilirmiyim? ”

Tabiki ne demek buyur yeğenim yazdım…

“Akşener’i sende istiyormuydun amca?”

Sana şöyle anlatayım; Siyasetten anlayan bir kadın kendi ve etrafından aldığı cesarete güvenerek 3 ay içerisinde parti kuruyor CHP’nin yardımıyla seçimlere giriyor…

Herkes olabilir mi? Olmaz mı? tartışmalar yaratıyorlar tabi bu büyüyor…

Ben ise Akşener’in kazanacağına hiç inanamadım… Bilmek istermisin neden?…

“Lütfen çok isterim”

Türkiye’de Kadın cumhurbaşkanı olmak imkansızların en imkansızı…

İnana biliyor musun caddelerde hâlâ kadınlar dövülüyor, öldürülüyor suçlular mahkemeye bile çıkmıyorlar…

En kötüsüde hâlâ kadınlar caddelerde üç adım erkeğin arkasından yürüyor…

Sen zannediyor musun bir erkek kadından emir alabilsin sence memleket buna hazır mı? Amerika’da kadınlar denediler maalesef muvaffak olamadılar o yüzden hiç inanmamıştım…

“Bir soru daha sorabilirsem beni mutlu edersiniz”…

İyi…Bir soru sor çıkmam lazım…

“#TAMAM ”

“Bu yangın nereden geliyordu size amca çok merak ediyorum”

Herhalde sorunu anladım ama cevap vermeden ‘yangın’ derken?… diye sorduğumda…

“Günümüzde olanları daha genişce anlamayanlara anlatmayı sanki mecburiyet hissediyormuşsun gibi her gün yılmadan yazdın”…

Mecburiyet değil yeğenim borç bildim ondan yazmaya çaba gösteriyordum…

“Borç mu amca? Kime”?…

Sevgili yeğenim ezelden beri haksızlığa hiç tahammül etmedim bilhassa üstümüzde hakları olan ama sesleri olmayanları müdafaa etmeyi bir borç bildim…

Kime mi borç bildim?…

Çanakkale’de düşmanlar vatanımıza giremesinler diye kendilerini duvar yapan 250 bin ana kuzularına…

Sarıkamış Allah’u ekber dağlarında düşmana bir kurşun atamadan donarak şehit olan 90 bine borçluyum, borçluyuz…

Onların bizlere emanetleri olan bu kutsal toprakları korumayı kendime bir borç bildim…

Atatürk’ün emaneti Cumhuriyeti korumayı bir borç bildim…

Bu para borcu değil yeğenim vefa borcudur pek fazla kimseler bilmezler…

“Saygı değer amcam ellerinden öpüyorum”…

Ben de senin yanaklarından yeğenim…

(Gerçek konuşmamızdan alıntıdır)


Yazarın yazı arşivine ulaşmak için buraya tıklayınız…

İlgili Terimler :

YORUMLAR

İsminiz

 

E-Posta Adresiniz

Yorumunuz