Meçhule Arzu…

Haydarpaşa garı,
Açılaydı bir daha!
Toplayıp valizimi,
Yetişeydim sabaha!

Soraydım biletçiye;
Giden var mı meçhule,
Eski bir kara tren,
Garipleri bindiren?!

Biletçi dediğin;
Güngörmüş bir adam!
Anlardı vaziyeti;
“Derdi: Aman be adam!

Onlar çok eskidendi;
El sallamak sevgiliye,
Mutlaka gelir diye,
Beklemek de nafile…

Artık her şey yapmacık,
Vallahi aşklar bile!
Kurumuş gözyaşları,
Akmıyor sevgiliye…”

Oysa benim tek derdim;
Bir tek tren meçhule!
Bir de o yâr geleydi,
Arkadan sesleneydi:
Sevgilim, güle güle…

Cahit Kılıç
İstanbul, 31 Ağustos 2018