ÇAMLIBEL-84 (Şiir)

Han Ayvaz Adıgüzel

hanayvazadiguzel@gmail.com

Yaş dökülse gözlerinden, ben ona can demişem.
Bu menzilde öz canıma, nice ki yan demişem.

Kübra’yı Hatice’den, Fatime Betül Zehra’ya
Her güne, her saate, beytül-ü ahzan demişem.

Ahımız, feryadımız ki, sükûta muadildir.
Çektiğim elemlere, öyle ki nan demişem.

Zamana nüsha nedir, kılıç nedir, kın nedir.
Her saatin esrarına, süzülen kan demişem.

Gün çekildi yücelere, dağın celali arttı.
Ben “Helata” meydanında “şûra” ya ban demişem.

Mekteb-i hulkumuzda, dersi azam esrarı ki,
Veliyye kültürüdür, seza-i irfan demişem.

Müderris talim eyle, Kur’an-ı natıktan de.
Biline ki ol sebepten, Ayvaz’a Han demişem.