GÜLE GÜLE SAYIN CUMHURBAŞKANIM!

Fatma Işık Kaya

Türk dünyası bir büyük liderini, bir yılmaz savaşçısını daha kaybetti.
Her zaman sonsuz saygı duyduğum Sadık Ahmet, Ebulfez Elçibey,ve İsa Yusuf Alptekin’imizden sonra KKTC’mizin kurucu Cumhurbaşkanı Sayın Rauf Denktaş’ımızı da sonsuzluğa uğurlamanın burukluğu içindeyim.
Bana göre Türk dünyasında lider diyebileceğimiz birtek Kırım Tatar meclis başkanı sayın Mustafa Abdülcemil Kırımoğlu kalmıştır. Kendisine uzun ve sağlıklı ömür diliyorum!
Sayın cumhurbaşkanımızın Kıbrıs’ımız için verdiği savaşı, sonra kurulan kardeş cumhuriyetimizin yıkılmaması, güzel bayrağımızın indirilmemesi için sarfettiği emeği, çektiği acıları duyarlı insanlarımız zaten biliyor. Hep birlikte yaşadık, gördük.
Ben DENKTAŞ adını ilkokul sıralarında duymaya başladım. O zamanlar kardeş cumhuriyetimiz henüz kurulmamıştı, kendisi cumhurbaşkanı yardımcısıydı.
O yıllar tek kanal, siyah, beyaz televizyon. Sık sık beyaz camda görürdüm sevimli, güzel yüzünü.
Yaşım ilerledikçe anladım büyüklüğünü, değerini. Hep çok sevdim, çok saygı duydum! Ne zaman televizyonda röportaj yapsalar adeta ekranın içine girercesine yaklaşır, hayranlıkla dinlerdim ağzından çıkan her harfi, her sözcüğü.
Sonra bir cesaret kendisine mektup yazdım. Bana imzalı fotoğrafını gönderdi. Daha sonrada Kıbrıs toprağı ve bayrağı. Bayram, yılbaşı gibi özel günlerde gönderdiğim tebriklere mutlaka kendi çektiği fotoğraflarla süslenmiş kartlarla cevap verirdi. Hepsini aziz birer anı olarak saklıyorum. Bundan sonra onlara dokunmak içimi burkacak, acımı artıracak. Kızı Ender Denktaş Hanımefendi beni telefonla da aramış, cumhurbaşkanımın selamlarını, sevgilerini iletmişti. Nasıl mutlu olmuştum anlatamam!
Göz hastalığım ilerledikten sonra bir daha iletişim kuramadım. ama içimde her zaman sevgisini taşıdım. Bir konuşmasını, ya da onunla ilgili bir haber duysam kulak kesildim.
Hastalığını öğrendikten sonra hep kötü birşeyler duyacağım korkusuyla dinler oldum haberleri. Korktuğum bugün geldi başıma.
Ne acıdır ki en büyük darbeyi anavatan ve o kadar emek verdiği, gençliğinin en güzel yıllarını tükettiği yavruvatandan aldı. Benim fikrimce hastalığına sebep de kendisine reva görülen haksızlıklardı. Biliyordu ki Rum düşman, onunla savaşılacak. Kendi soydaşından, kandaşından gelen darbelere, hıyanetlere biryere kadar dayanabildi işte güzel yüreği.
Her büyük devlet adamına yapılan haksızlıklar ona da yapıldı, hatta hakaretler bile edildi. Böyle adam gibi adamların kaderidir bu.
İçki, sigara bahane. Atatürk babam kahrından ölmedi mi? Sadık Ahmet eceliyle mi öldü sanki? Bal gibi suikast. Elçibey’de üzüntüden, çektiği acılardan, uğradığ haksızlıklardan dolayı kanser olmadı mı?
Artık Rauf Denktaş’ımız da bedenen ayrıldı aramızdan. Sevenleri benim gibi ağlıyor. Sevmeyenler de kına yaksınlar. Onun fikirlerini, bıraktığı mirası da öldüremezler ki.
Başta ailesine, sonra kendime, sonra da Türk dünyasına başsağlığı diliyorum
GÜLE GÜLE SAYIN CUMHURBAŞKANIM. SİZİ ÇOOOOOK AMA ÇOOOOOK SEVİYORUM!
Bundan sonra yeriniz yüreklerimizdir!

13-Ocak-2012-cuma

Fatma Işık Kaya (Fadime)