Han Ayvaz Adıgüzel
hanayvazadiguzel@gmail.com
Ele geçirilen bir din bir direniş manisidir, bu din toplumsal yapıdan kopmuştur. Dinin tek devrimci özü vardır; insanı değiştirmek. Dinin lokomotifidir bu. Bu gücü ele geçiren zaferini ilan edebilir.
Dinin bünyesi, direniş ve karşı direniş için mevzi durumundadır. Kavga bu mevzii ele geçirme kavgasıdır. Ele geçirilen din sayesinde nice soylu başlar kesilmiş zalimlere sunulmuştur. Bir din soyut kaldığı müddetçe insanlık kurnazlık zevkini tadar. Bu yetmiyormuş gibi zulmün alt yapısını da oluşturur.
Din varlık ve insan üzerine bina edilmiştir. Varlığın özü Allah’tır. Yeryüzünde dinin temsilcisi peygamberlerdir. Peygamberden sonra kim olmalı işte savaş o savaştır.
İslam bu savaşı başarıyla verememiştir.
Arap’ın ekabirleri bu boşluğu gasp etmiş, adına da hilafet demişler, bizler de bunu kutsamışızdır. İşte İslam’ın kara yazsı böyle başladı.
İslam’ın idare şekli iki kategori üzeredir. Hilafet ve İmamet! Hilafetin temsilcisi Ehli sünnet, İmametin ki Şia’dır. Hilafet, seçimle birini seçelim diyor. İmamet, hayır imamı, yani başkanı Allah atamıştır ve bu Kur’an’da bellidir diyor.
İslam’ın idaresi günümüze kadar hilafetin elinde kaldı. Tam 1400 yıldır. Heyhat ki Müslüman tek bir gün olsun rahat yüzü görmedi. Oluk oluk kan aktı, kan gövdeyi götürdü. Soygun, hırsızlık, gasp, ihanet, çirkeflik ayyuka çıktı. Başta Kerbelâ olmak üzere, Harre olayları, Kâbe katliamları, akıl almaz yüzlerce kıyamlar, kardeş katliamları hep hilafetin getirdikleridir.
Burada Harre olaylarını kısaca anmak istiyorum. Lütfen İslam ansiklopedisini açın Harre olaylarını oradan okuyun. Olamaz dersiniz, utancınızdan yutkunursunuz.
Halife ordusuna emir verdi, Medine’ye girin, halkın kızı, gelini, kadını size üç gün helaldir. Karşı koyanı öldürün. Öyle de oldu, üç gün kadın- kız kalmadı, gece gündüz tecavüze uğradılar. Üç gün sonra tecavüze son verildi; çünkü fetva üç gündü. Fetva, halife ve etrafındaki sahabelerce verilmişti.
Oysa Medine, Sahabelerin en takvalı yeri idi. Resul’ün en çok sevdiği yakın arkadaşları orada idi. Tam on bin sahabenin başı kesildi. Asıl problem sonra yaşandı. Binlerce çocuk doğmuştu, bunlar ne olacaktı? Tarihte bu çocuklara “Veledi Harre” denir. Yani Harre çocukları.
Bir başka problem de şu idi. Kirletilen kızları kim alacaktı. Medine’de bir kurul toplandı. Tam beş yıl Medine’deki kızlara bekaret sorulmayacaktı.
Peki neden böyle yapıldı, halife neden kızmıştı. Böyle bir din mi olur? Medine halkı halifenin sözünü dinlememiş, ticaret için başka yerlere gitmiş, orada dedikodular yapmış ve Peygamberin torunu Hüseyin’i halka anlatmışlar. Suça bak!
Hilafetle topraklar fethediliyordu ama İslam’ın ruhu yok edilmişti. Oysa İslam’ın geliş sebebi, insanlığı kurtarmaktı, insanlığın gönlünü kazanmaktı. İyi ama acaba bir din bu kadar ters yüz edilebilir mi?
İmamet bunun tam ile karşısındadır. Dedikleri Kur’an’ın ve ilmin getirdikleridir. İleri sürdükleri ayetler şunlardır. Maide/55 ve Nisa/59 ayetleri. Bunlara Ulül Emre ayetleri denir. Yani idarecilik-velilik ayetleri. Maide/55 şöyledir: “Muhakkak ki sizin veliniz-İdareciniz: Allah, Onun resulü ve namaz kılarken rükû halinde zekât-sadaka verendir.”
Bütün kaynaklar, özellikle ehli sünnet kaynakları, rükû halinde zekât veren kişinin Hz. Ali olduğunu yazıp durmuşlardır lakin Ali’yi yok ettiler. Nisa/59: “Sizin veliniz, Allah Onun Resulü ve sizden olan emir sahipleridir!” Peki bu emir sahipleri kimdir? Bunlar masum olanlardır.
Bunların isimlerini Allah Resul’ü sağlığında açıklamıştır. On iki imam! Hepsini şehit ettiler. Son imam, İmam Mehti Allah’ın emriyle gaybete çekildi, o hayattadır. Şia onu devrimci bir bekleyişle beklemektedir. Ona selam gönderiyorlar, onunla oturup onunla kalkıyorlar. Bizim de selamımız ona olsun.