Han Ayvaz Adıgüzel
hanayvazadiguzel@gmail.com
Yârin çeyizinde el değirmeninde,
Usuldan usula çekilmişim ben.
Söyleyin o yare, cengi bitirdim,
Savaş meydanından çekilmişim ben.
Demiş ki konuşsun, dudaksız dilsiz,
Sevdası delilsiz, aşkı delilsiz.
Bir haber göndermiş, belli belirsiz,
Alnına dökülen kâkülmüşüm ben.
Her mevsimde sararmışım, solmuşum,
Bulut gibi, boşalmışım dolmuşum.
Görmüyor mu sanki toprak olmuşum,
Ayaklar altına ekilmişim ben.
Yâda saldım, vatanımı elimi,
Derelerde boz bulanık selimi.
Hazan vurdu, şita eğdi belimi,
Öyle kırılmışım, dökülmüşüm ben.
Âleme yayılan sedan olayım,
Sakinin sunduğu baden olayım.
Dedim sevgiliye, fedan olayım,
Meğer bir çizimlik şekilmişim ben
Han Ayvaz, adımız mezdekelerde,
Dolaş lekelerde, gez lekelerde.
Bakmışlar, görmüşler, fezlekelerde,
Meğerki bu aşka vekilmişim ben.