Cahit Kılıç: İlber Hoca’nın ardından…

Cahit Kılıç

Cahitkilic54@gmail.com

YAZI ARŞİVİ

İlber Hoca’yı kaybettik…
Sanki kendi ailemden bir büyüğüm ölmüş gibi üzüldüm…
Ancak…
Her ölüm ağırdır.
Sevenlerini gözyaşlarına boğan ölümler, bir taziyeyle geçiştirilemiyor!
Zira…
Halkıyla bütünleşen, kendisini milyonlara sevdiren bir koca çınarı yitirdik…
***
Ve bu satırların yazarı, belki birçok konuda usta bir kalemdir amma…
Nekroloji yazmakta hiç de mahir değil…
Çünkü…
Böyle bir büyük insan hakkında yazmanın zorluk derecesi çok yüksektir…
Hani bazen hislerinizi yazıya dökmek istersiniz ama kelimeler bir türlü kifayet etmez!
Kaleme veya klavyeye bakakalırsınız öylece…
Elleriniz de titrer, gözleriniz de dolar!
Benim gibi yetmişi geçmişseniz eğer, kalbiniz sıkışır, içiniz daralır…
***
Haddim değil ama izin verin, bütün samimiyetimle SEN diye hitap edeyim…
***
İlber Hoca, sadece bir tarih profesörü değildi…
İlber Hoca, sadece bir büyük entelektüel değildi…
İlber Hoca, sadece bir duyarlı ve vicdanlı aydın değildi…
İlber Hoca, sadece tarihi genç nesillere sevdiren bir Hoca değildi…
İlber Hoca, sadece Türkiye’nin değeri değildi…
İlber Hoca, sadece Türk Dünyası’nın değeri değildi…
İlber Hoca, bir DÜNYA DEĞERİYDİ…
İlber Hoca, BİR DÜNYA idi…
***
Aziz Hocam,
Ne kadar çok şey öğrettin bize…
Birden fazla dil bilmenin faziletlerini senden duymak, bir başka onur, bir başka keyifti benim için…
Tek ortak yanımız, belki de ikimizin de Rusça bilmemizdi…
Belki bir de Tolstoy hayranlığımız…
Evet, Rusça bazı kelimelerde O harfi A olarak telaffuz edilir.
Mesela, OMON yazılar ama AMON okunur…
İlber Hocam da, bu retorikten yola çıkarak “Talstoy” derken, tebessüm ediyordum. Çünkü Ruslar, Tolstoy’u yazıldığı gibi okurlar. Ayrıca “Talstiy” değil, Tolstiy” diye telaffuz ederler. Şişman demektir.
***
Gittiği her yere ışık saçtı. Bir projektör gibi gençliği aydınlattı.
Yarası gibi karanlık seven kafalar çok rahatsız oldular.
Ziya Paşa’nın dediği gibi:
“Erbâb-ı kemâlî çekemez nâkıs olanlar
 Rencîde olur dîde-i huffâş ziyâdan”
İşte onun içindir ki;
Bu ülkede CEHALETİN yıkılması için mücadele eden İlber Hoca’nın arkasından da hemen, o “cehlin karanlığındaki yarasalar ve cahil ve de mel’un kimsecikler, insan bozuntuları, kendisini bilgin zanneden müsveddeler, kalemlerinden mürekkep yerine irin akıtanlar” nefretlerini kusmaya başladılar…
Her değerimizin, her bilgemizin, her önderimizin arkasından kin, nefret ve irin kustukları gibi…
Bunları, Allah’ın Arslan’ı Hz. Ali bile Zülfikar’ıyla ıslah edemedi…
Biz, kimiz ki edelim?
***
Aziz Hocam…
Ülkemize ve milletimize kattığın her değer için, sana minnettarız, müteşekkiriz…
Toprağın incitmesin seni, atlastan kefenin gül koksun…
Kutsal nurlar kuşatsın seni…
Haktan hiç ayrılmadın, Cenab-ı Hakk mağfiretinden mahrum etmesin seni…
Hakkını bize helâl et lütfen!