Cahit Kılıç: Bir Güzel İnsanın Ardından ve Çürümüşlük!

Cahit Kılıç

Cahitkilic54@gmail.com

YAZI ARŞİVİ

Kaç gündür elim klavyeye gitmiyor. Kuzenim Zafer’in ölümü çok ağır geldi bana…
Çocukluğumuz ve ilk gençliğimiz beraber geçmişti. Amca çocuklarından da öte, kardeş mesabesindeydik…
Gerçek hayatında hiç kimseyi incitmemişti. Vicdansızların cirit attığı bu dönemde, vicdanını hiç yitirmemişti…
Saf, temiz ve pırıl pırıl bir insandı…
Erken gitti, sıra benimdir diyordum ama o benim sıramı çaldı…
O hiç kimseyi incitmedi, yattığı yer de onu incitmesin…
***
Kırk dokuz tahmisten oluşan “Haray Ellerim Haray!” başlıklı şiirimde bir tahmis de ona hasretmiştim:

“Dalgöl üste qoyun quzu yayılar
Akşam eve geldiğinde sayılar
Uzaktan bir kaval sesi duyular;

Zafer emioğlunun sevdasıdır bu!
Neçe cavanların rüyasıdır bu!”

***
Bugün, siyasî ve toplumsal çürümenin, tam anlamıyla kokuşmanın başlıca sebebi; ahlâk ve vicdan sahibi insanların siyasetten ve toplumsal hayattan el etek çekmeleridir.
Sağda da, solda da, dindar kesimde de namuslu insanlar artık azınlıkta kaldılar. Ya da çoğunluk bile olsa, dayanışma bilinci olmadığı için seslerini duyuramıyor, dürüst bir düzeni kuramıyorlar!
***
Hile hurdayla kurulan düzen, hilekârlar tarafından bağıra çağıra koruma altındadır!
Öyle ki; kendi yediği her haltı, muarızı yemiş gibi topluma yansıtıyor! Kurduğu düzen, onun mantığıyla ve çürümüş siyasetiyle istediği düzlemde ona, sadece ona hizmet ediyor!
Kara propaganda, namuslu kaleleri birer ikişer yıkıyor!
***
Birazcık tarih okusalar; ardıcılı oldukları nice düzenbaz saltanatın yer ile yeksan olduğunu görecek ve belki de zerre kadar da olsa hayâ edecekler!
***
Vicdan denilen mefhum, mücerrettir. Her varlıkta kendini göstermez veya her varlık vicdandan nasiplenemez!
On binler içinden bir Zafer Kılıç çıkar mı ki, vicdanı ve ahlâkıyla temayüz etsin ve varlığını topluma nümayiş ettirsin!
***
Bugün, özellikle iktidarı elinde tutan siyaset, her türlü ahlâk ve vicdanı çürütürken; hukuku da kendi silahlarına dönüştürdüler.
Ahlâkın ve vicdanın ve de hukukun olmadığı bir devlet veya bir toplum ilânihaye hayatta kalamaz: Tıpkı Emevîler gibi, Tıpkı Sovyetler Birliği ve Doğu Avrupa’daki Demir Perde rejimleri gibi…
***
Ve ne kadar çok acıdır ki; hâlâ o mantık ve mantaliteden kurtulamayanlar olduğu gibi; yetmiş yıllık demokrasi tecrübesini yıkıp yerine o mantık ve mantaliteye sarılanlar var!
***
Ve, tecrübeyle sabittir ki:
Zafer canım gibi, vicdan ve ahlâkıyla temayüz edip gittikten sonra arkasından yüzlerce, binlerce dua edip rahmet ve mağfiret dileyenlerin yanı sıra, arkasından “Yıkıldı gitti cihandan dayansın ehl-i kubur” denilecekleri belki Yüce Allah ıslah eder!
***
Ruhun şad olsun amca oğlu…