Dr. Beşir Doster: Dr. Budak Demiral…

Dr. Beşir Doster

Merhum büyüğümüz Dr. Beşir Doster’in edebî yazılarını, Edebiyat sekmemizde yayınlamaya devam ediyoruz. Ruhu şad olsun…
Cahit Kılıç

Köylü- şehirli, kadın-erkek, çocuk-büyük bir kuşak onun ilaçlarıyla büyüdü, onun reçetesiyle sağlığını sürdürdü. Demiral sözcüğünü pek çok kişi ya bilmedi ya da kullanmadı. Zira Dr. Budak bir kimlikti ve her şeyi anlatmaya yetiyordu.

Kars’ta hekim sayısının çok az olduğu o yıllarda o çileli hekimlik hizmetini her türlü şüphe ve dedikodudan uzak yürüttü. Severek ve yorulmadan…
Yurtdışında uzmanlaşmanın, serbest çalışıyor olmanın kazandırdığı özveriyle mesleğimizin gerçek anlamda duayeniydi…
Etliye sütlüye karışmadan sadece sırça köşkte yaşamadı. Tarihten turizme, kültürden folklora kadar Kars’ın eksiğini duyduğu her sorunuyla ilgilendi.

Halkevi Başkanı olarak üstlendiği ve yönettiği KARSELİ dergisinde yöremizin tüm değerlerinin anılmasına, öğrenilmesine ve de gün ışığına çıkmasına aracı oldu. Halk ozanlarımızdan halk masallarına geleneksel yaşantımızın yazılıp yayınlanmasını sağladı.

Bir mitolojik kaynak havasında. O mütevazı derginin sürekli yayınlanmasını nasıl heyecanla ve titizlikle izlediğinin çok yakın tanığıyım.

1950-1970 yılları arasında yaşamının ve mesleğinin en verimli yıllarını doğup büyüdüğü memleketinde sürdürdü. İsviçreli eşi de o yılların mahrumiyetine içtenlikle katıldı ve katlandı Dr. Budak’la beraber…

20 yıllık Kars’taki hizmetinden sonra bu kez hekimliğini İsviçre’de sürdürdü.
Dr. Budak serbest çalışmasına rağmen günlük çalışmasını da, yıllık tatilini de bir kamu görevlisi düzeyinde yapardı.

Düzgün ve disiplinli…Beraberliğimiz az ve seyrek oldu. Ama karşılıklı sevgi ve saygımız artarak devam etti.
Şimdi o 1970’li yıllarda o efsaneleşmiş değirmenin bahçesinde çekilmiş bir fotoğraf var önümde.

Ben “İttihatçılardan Cenubi Garbi Kafkas Hükümetine” uzanan nutkumu çekiyorken, dinleyenlerim arasında Mustafa (Kolçakoğlu), Tevhit Ekinci (Toyit), Aslan (Gödekli), Osman Abi (Dişçi Osman Yargıç)’ın yanında Dr. Budak abi de var. Genç, sağlıklı, bakımlı. Sere serpe uzanmışız bir sofranın çevresinde sabah sabah…

Hey gidi günler hey demek geliyor içimden.
Hekim olarak, aydın olarak yöremizde silinmez izler bırakan meslek büyüğüm Dr. Budak abiyi rahmetle, saygıyla anıyorum.

Toprağıyla, toplumuyla bu denli içten ve duygusal yaşayanların yaşamlarını çok uzaklarda bitirmesi kaderin, aynı aileden iki kuşağın ölüsünün aynı mezarlıkta bulunmaması ise zamanın acımasızlığıdır diye düşünüyorum.
Ne dersiniz!

Merhum Dr. Budak Demiral ve merhume eşi…