Neşe Doster: Kars’tan İstanbul’a uzanan bir vefa örneği…

Neşe Doster

nesedoster@yahoo.com

YAZI ARŞİVİ

Emeksiz ürünlerin kol gezdiği, sanatla ilgisi olmayanların “sanatçı” diye kutsanıp baştacı edildiği günümüzde, “sesiyle, sazıyla, sözüyle” var olan, gerçek sanatçı- halk ozanı değerli hemşehrilerimiz Şeref Taşlıova ve Murat Çobanoğlu bugün köşemin konukları…

Aşık geleneğinin güçlü sesi ve son halkalarından olan Taşlıova ve Çobanoğlu, bu geleneği Kars özeline olduğu kadar, ülke geneline  ve dünyaya da taşıdılar. Konya Aşıklar Bayramı denince akla önce onlar geliyordu, atışma ortamında en çok onlardan korkuluyordu. Bu usta ikili ellerinde sazları- dillerinde  sözleri diyar diyar bu geleneği sürdürürken kendilerinden öncekilerden el alıp, kendilerinden sonrakilere el verdiler…

Hep anlamakta zorlandığım ama akıl edip soramadığım bir şey var! Halk ozanlarımız o dallarda eğitim almamalarına karşın,  eğitim alanlardan çok daha fazla   nasıl bu kadar iyi biliyorlardı o dalın özelliklerini?  Hani Halk Edebiyatı’ndan   geçtik, Divan Edebiyatı’nın anlaşılması da, okunması da çok zor olan tüm türlerini bilerek, okuyup yazmaları  onları gözümde hep çok yüceltmiştir…

Yine toplumun açlığı tokluğu, varsıllığı yoksulluğu, sevinci kederi, savaşı barışı, yazı kışı, isyanı tutsaklığı, ihaneti sadakati özetle yaşamın tüm halleri- tüm renkleri  onların, sözüne yansımış, biz de payımıza düşeni almıştık.

Şimdi biraz da onlara seslenelim!

Hani size her görüşme ve karşılaşmanızda “iyi ki var” dedirten, sözlerinin arkasında boşluklar değil, hoşluklar olan, salt sözüyle değil, fiziğiyle de göz dolduran dostlar vardır ya! İşte onlar denilince akla Şeref Taşlıova ve Murat Çobanoğlu gelirdi…

Hani hep varolacağını düşündüğünüz, her etkinlikte görmeye alışıp, olmayınca  yadırgadığınız, sazıyla da sözüyle de sizden olan, sizi anlatan birileri vardır ya! İşte onlar denilince akla Taşlıova ve Çobanoğlu gelirdi… 

Her ikisi de Aşıklık Geleneğine omuz veren, emek veren, kitlelere tanıtan ve dünyaya- ekranlara taşıyan  söz ve saz ustalarıydı…

1938 doğumlu olan Şeref Taşlıova 2014 yılında, 1940 doğumlu olan Murat Çobanoğlu 2005 yılında aramızdan ayrıldılar. Daha katılacakları çok şölen, söyleyecekleri çok söz, atışacakları çok aşık varken ardı ardına ve zamansız yitip gittiler. Böylece “Biri Anadolu Biri Atatürk” adlı parçayı en güzel okuyan Taşlıova, “Kiziroğlu Mustafa Bey’i” en güzel yorumlayan Çobanoğlu gidince bu parçalar da    öksüz kaldı bir bakıma…

Onları   bazen ekranlarda izler, onlarla zaman zaman da “Kars” ağırlıklı toplantılarda karşılaşırdık. Uzun boylarıyla, gümbür gümbür sesleriyle,  yöresel esprileriyle süsledikleri konserlerin tadını hiç unutamadım, bu güçlü aşıklarımızı- ozanlarımızı avuçlarımız kızarıncaya kadar alkışladığımızı unutamadığım gibi…

Şimdi İstanbul’dayız… 

Rahmetli eşim Dr. Beşir Doster, hem Kars’ı, hem değerlerimizi hem yaşayıp, hem de  yazılarıyla yaşattığı için aşıklarla ilgili bir anısını Sn. Cahit Kılıç’ın ricası üzerine okurlarımızla paylaşmak istedim.

Beşir yıllarca Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde çalıştı, o günlerin birinde Şeref Taşlıova ve Murat Çobanoğlu onu görmeye gelirler. Çok mutlu olur, arkadaşlarıyla ve meslektaşlarıyla tanıştırır, yemeğe alıkoyar, çay-  kahve sohbetinde hekimlerden biri aşıklara sigara ikram eder. Her ikisi de ayağa kalkarak; “Biz hocamızın yanında sigara içmeyiz, ona saygımız büyüktür!” derler. Gözleri dolan, sesi titreyen Beşir, hem meslektaşlarına karşı çok kıvanır, hem de iki hemşehrisinin saygısından çok duygulanır. Yemekten sonra arkadaşları çok şaşırdıklarını söyleyince onlara Kars’ın temel yapısında ve insani ilişkilerinde saygının, vefanın önemini anlatır. Yıllarca bu anısını hiç unutmadı.

Her üçü de artık aramızda değiller. Işıklar içinde uyusunlar, Allah’ın rahmeti üzerlerine olsun…