Pazar Yazıları…

Cahit Kılıç

cahitkilic54@gmail.com

Havalar soğudu…
Kaloriferleri yaktık…
Ama ben,
Sırtımda parkam,
Başımda berem,
Boynumda yün atkım,
Tepebaşı’ndan Galatasaray’a kadar yürüyüp,
Sola saparak Çiçek Pasajı‘na girmek;
Ayakçıların buyur etmelerine aldıramadan,
Pasajdan çıkıp Nevizade‘ye yürümek istiyorum…

***
Özgün‘ü özledim…
Özgün‘de buluştuğumuz dostlarımı özledim…
Değerli kardeşim Ağabey Mahmudov, Moskova’dan geldiğinde; mutlaka her seferinde Beyoğlu’nda buluşur, Özgün’de otururduk…
Bu sene geldi ama ben gidemedim, sağlığım izin vermedi.
Hülâsa buluşamadık…
Çok üzüldüm…

***
Canım sıkıldığında, “Hadi hanım, Özgün’e gidiyoruz” diyerek anında atlayıp gittiğimiz…
Dostları davet edip yaş günü kutladığımız günler de geride kaldı…
***
En son gittiğimde gördüm ki, eski çalışanların hepsi ayrılmış…
Tahsin, emekli olunca Çıldır’a dönerek birkaç büyükbaş hayvan almış, hayvancılıkla uğraşıyormuş…
Muammer de emekli olunca Iğdır’a dönmüş…
Sokağa girdiğimde, elli metre öteden beni görünce “Haso çıma mırre” diye bağıracak kimse kalmadı artık…
***
Varsın öyle olsun!
Atmosfer yerindedir…
Ambiyansı yakalarız yine…
Diye düşünsem de…
Biliyorum artık hiçbir şeyin eskisi gibi tadı kalmadı…
Tıpkı güveçte etle dolu dolu gelen çoban kavurmanın artık soğanla doldurulduğu gibi…
Nar ekşili çoban salata, karışık kebap fiyatına ulaşmış şimdi…
***
Sadece Özgün değil, Boncuk da hayâl oldu…
Boncuk’un meşhur bol pastırmalı Paçanga böreği de…

***
En azından hayâli ile yaşamak güzel…
İnsan, hayâl ettiği müddetçe yaşarmış!