MÜLAYİM- 96

Han Ayvaz Adıgüzel

hanayvazadiguzel@gmail.com

Dağlar hürriyet kadar engindir, bundan mıdır bilmemem; “tutam yar elinden tutam, çıkam dağlara dağlara” türküsü ezberimin başıdır.

Oğlan kıza şöyle diyor. ” Sevgilim, biz birbirimize nasip olmak için yaratıldık!” Yalancı!

Tamam; bu bir yalan da, acaba kız bu yalana inanıyor mu? Yav, akılı başında bir kız bunu bize bir açıklasın!

Aşkın geleceği belirsiz ama ümidi parlaktır.

Rus edebiyatının en az yarısı Rus köylerine aittir. Rus köylüsü hilekar ve sarhoştur ama anti emperyalisttir. Türk köylüsü pinti ve korkaktır, herkes onun inancıyla oynar, buna müsaittirler.

Bir sosyal yaşam var bir de sosyal görüş darlığı. Türk köylüsü ikincisine aittir. Fikir cihetinden zayıftırlar, olumsuz bir enerji yayarlar. Sıkıştıkları zaman, “ben köylüyüm, ben bilmem” demeleri onların son sığınağıdır.

Türk tarihinde köylüler için en iyi sözü Atatürk söylemiştir. “Üreten köylü milletin efendisidir.”

Şimdi sıkı durun; bu “üretken” sözünü kim kaldırdıysa bilen yok. Ortada gülünç bir söz kaldı. “Köylü milletin efendisidir.”

Efendi idiler, şimdi de beyefendi oldular.

Bre Han Ayvaz, ömrün köylerde geçti ama Allah bilir ki ruhen köylü olmadın. Türk insanı bir an önce köylülük zihniyetinden çıkmalı, statüko parti anlayışını terk etmeli.

NOT: KÖYLÜ DEĞİL DE, “ÜRETEN KÖYLÜ” BELGESİ, ARKADAŞIM NEŞET ÜNKARACALAR’A AİTTİR.