Abdurrahman’ı kaybettik…

Arkadaşlığımız ve dostluğumuz, 1981 yılında, Irak Süleymaniye’deki ENKA şantiyesinde başladı…

Müdürümüz, bilahare hepimizin büyüğü, akil insanımız, ağabeyimiz, hiçbir zaman saygıda kusur etmediğimiz, İnşaat Yüksek Mühendisi M. İlhan Günay idi…

1983-1984 yıllarında da, Adana Ceyhan BOTAŞ tesislerindeki merkez ofisimizde de beraberdik… Irak Türkiye Petrol Boru Hattı Tevsii Projesini yapıyorduk…

Adana’da çok hatıra biriktirdik beraber…

Sonra farklı şehirlerde, farklı ülkelerde yollarımız ayrı düştü…

İlhan Ağabey, nereye gittiyse onu da götürdü…

Onlar, Rusya’da, Norvosibirsk’te ve Moskova’da iken; ben, önce Samara’da, Ekaterinburg’da ve bilahare  Moskova’daydım…

Ayrılıklarımıza rağmen, 42 yıllık dostluk, yakın arkadaşlık, sırdaşlık hep saygı ve sevgi çerçevesinde devam etti…
***
Hepimiz emekli olup, köşemize çekildikten sonra, tekrar İstanbul’da buluştuk…
Ara sıra toplanır, ortak arkadaşımız Raif Yılmaz ile birlikte İlhan Ağabeyi evinde ziyaret ederdik…

Bu yazın tekrar buluşup, yine İlhan Ağabeyin evinde toplanmayı tasarlamıştık…
Olmadı…
Yaşadığımız büyük deprem felâketi, Adıyaman’da bizim Abdurrahman’ımızı da vurdu…

Ankara’da hastaneye kaldırıldı. Birkaç kez ameliyat edildi ama depremden iki ay sonra Abdurrahman’ı kaybettik…

Namazında, niyazında mümin bir Müslümandı…

Yüce Rabb’im rahmetini ve mağfiretini esirgemesin…

Cahit Kılıç

İlhan Ağabey’in Abdurrahman için yazdığı şiir:

Abdurrahman Çavuş