Araz Gündüz: Ali Kerimli, hapis edilmemek için hiçbir şey yapmıyordu

Araz Gündüz

arazgunduz@yandex.ru

Bu yakınlarda Türkiye’de bir hanım muhalif milletvekilinin kısa videosunu izledim. Toplananlara hitaben diyordu: “Hepiniz soruyorsunuz: Özgür Özel’i alacaklar mı (hapis edecekler mi)? Cevabım şudur: Özgür Özel’i verecek misiniz (hapis edilmesine izin verecek misiniz)?”

Benim tanıdığım Ali Kerimli, doğası gereği idealist olsa da, hayallere kapılan bir insan değildir. O, er ya da geç bu rezil iktidarın onu hapis edeceğini biliyordu ve bunun olmaması için hiçbir şey yapmıyordu!.. Aksine, o günü yaklaştırmak için “çalışıyordu”… Biliyor musunuz neden? Çünkü onun yalnızca bir yüzü vardır; birçok “muhalif” gibi ikiyüzlülük yapmayı bilmez, en azından konuşmak, haykırmak gereken yerde susmaz.

İktidarın tuttuğu yol açıktır: İnsanı hapsetmek, adına binbir iftira yakıştırmak ve kitleyi, bir yandan korkutmak, diğer yandan avutmak olan rezillikle, onun suçlu olduğuna inandırmak.

Bir epizot aklıma geldi. İki kişi davetle Amerika’ya gitmişti. Döndükten sonra birini oradaki konuşmaları yüzünden hapsettiler ve öteki bilir misiniz ne dedi: “Beni neden tutmuyorlar, çünkü biliyorlar ki benden zarar gelmez.”

Keskin ve sert karşılanabilir ama bu sözlerimin gerçek olduğundan şüphem yok: Azerbaycan’da siyasi faaliyetle uğraşmak için hiçbir imkân yoktur. İktidar, siyasetle uğraşmanın bütün yollarını kapatmıştır. Siyasi faaliyet, en azından halkın içine çıkmayı, onunla iletişim kurmayı gerektirir. Mümkün mü? Siz yalnızca etrafınıza çizilmiş “çizginin” — karargâhınızın içinde beş-üç kişiyle dertleşip dedikodu yapabilirsiniz; bundan fazlasını yaparsanız sizi karalama, hapis ve işkenceler bekler.

Bırakın şu yalancı başarılı siyaset masallarını. Dışarıdan bakınca ülkemizin nasıl göründüğünü bilmek ister misiniz? Eski erkeklerin diliyle söyleyelim: Rüsva-yı cihan olmuşuz. Şanlı iktidarımız, yavaş yavaş bu rüsvalığa alışıp rüsvalık âşıklarına dönüşeceğimizi düşünüyor. En azından rüsvalığı görenleri, dile getirenleri ortadan kaldırarak bu işi sonuna erdireceğine inanıyor. Peki siz nasıl, buna inanıyor musunuz? Soruya cevap vermek isteyenlerden bir ricam var: Çalışın, ne kendinizi ne de beni aldatasınız…