Cahit Kılıç: Cühelânın egemen olduğu bir devirde tükenen ömrümüz!

Cahit Kılıç

Cahitkilic54@gmail.com

Daha dünün çocuklarıydık…
Bugünün büyükleri…
Dedeleri, nineleri, büyükbabaları…
Biz, büyük kıymeti bilecek yaşlara geldiğimizde; ortada büyük kalmamıştı…
Şimdilerde sıra bizde…
Birer ikişer eksiliyoruz…
Daha geçen hafta bibim oğlu K. Emin Ulu’yu uğurladık…
Toyunda; meşaleye silahımdaki yedi mermiyi bir çırpıda boşaltmıştım…
Bu olay, hafızamda daha dünmüş gibi canlı.
Çıplak gerçek ise elimi tabutuna sürüp helâllik istememdi…
***
Son zamanlarda dilimin ezberidir “Ömür Dediğin”…
Söz ve müziği Zülfü Livaneli ustada aitmiş…
Ustad sekseninde, ben yetmiş ikideyim…
Tükenip gidiyor ömür dediğin…
***
Eskiler “Sinnimin bu vaktinde” derlerdi…
Yani “Bu yaşımda” “Bu ihtiyar vaktimde” demek isterlerdi…
Evet, sinnimin bu vaktinde; ülkem de ben de despotik düzene maruz kaldık…
Düşüncesini ifade edenin, zülfüyara dokunanın, gerçekleri söyleyenin kodese tıkıldığı bir düzen…
İster “totaliter” ister “otoriter” ister “despotik” deyin…
Nihayetinde başımızda boza pişiren bir düzen!
Hangi sabah saat 05’te kapımızı polis çalar bilmiyoruz…
***
Bu hafta sonuna doğru, düşüncesini ifade ettiği için tutuklanan Nasuh Mahruki’yi, sosyal medyada millet parasıyla beslenen zırcahil troller; soyadının anlamını bilmedikleri için “Ermeni veya Yahudi” kökenlidir diyerek linç etmişler…
Hiç şüphe yok; ederler…
Hiç şüphe yok; zırcahildirler…
Hiç şüphe yok; onlara yal verenlerin kendileri de zırcahildir…
Dil bilmezler…
Yok, yabancı bir dili kastetmiyorum: konuştukları Türk Dili’ni dahi bilmezler…
Hele hele “Edebî dil”
Hele hele “Söz Sanatları”…
Hele hele “Sentaks”…
Hele hele “Etimolojik bilgi” bunlara beş gömlek büyük gelir…
Yetmiş-seksen kelimeyle köşe yazan cahilleri okuyorlarsa, bunlardan üst düzey dil bilgisi beklemek ahmaklıktır…
***
Eskiler bilirler…
Türkiye’de doğal gaz yokken, bütün şehirlerimizde odun-kömür sobası yakılırdı.
Odun-kömür satılan yerlere de “Mahrukat Deposu” denirdi…
Arapça kökenli bir kelimdedir. “Yanacak Deposu” demektir…
***
Nasuh Bey, gereken açıklamayı yapmış ama “çi fayda?..”
Yal yedirilen zırcahil anlamaz ki…
Onun işi: Parmakla gösterilen istikamete havlamaktır…
***
Evet, ey azizan…
Sinnimizin bu vaktinde, ülkeyi “eli sopasız itsiz köyde” dolaştırılan bir güruhun hezeyanlarına mecbur edildik!
***
Oysa Ali Nasuh Mahruki:

Dört dörtlük bir insan… Girin biyografisine bakın, başarılarına şapka çıkaracaksınız…
Gerçek bir sporcu, bir yazar, en az iki yabancı dil bilen bir entelektüel…
Kurtarma derneği kurup insanlığa hizmet eden bir hümanist!
İnsanî ve irfanî değerleri yücelten bir aydın!
***
Böyle bir değer; elbette ki cühelânın hedefinde olacak!
Bana göre; ortada şaşılacak bir durum yok!

NOT: Bende-i fakir, Türk Dili’ne altmış yılımı vermişim. O cümleden Divan Edebiyatı’na, Osmanlıcaya…
İngilizce ve Rusça bilirim. Arapça ve Farsçaya aşinayım…
Ukalalık yapıyorsun denilsin istemedim…

GÜNE DÜŞEN SÖZ

Ziya Paşa merhum:

“Ümmîd-i vefâ eyleme her şahs-ı dagalde
Çok hâcıların çıktı haçı zîr-i bagalde!”