Başa gelen en büyük felâket…

Han Ayvaz Adıgüzel

hanayvazadiguzel@gmail.com

Şöyle bir ayet var: “Ey Yahya kitabı kuvvetle tut!” (Meryem/12) Enteresan bir ayet! Hangi yönden ele alırsan al bu böyledir. Kitap ilminin dışında ki her söz gevezeliktir. 

Ölü bir kalp ancak kitapla dirilir. Böyle bir kalp başa gelen en büyük felakettir. Tarihte Yahudi kavminin helak oluşu ölü kalp yüzündendir.

Anadolu köylüsü okumuyor, ölü kalpler yığını! Şehirde de durum aynıdır ama nispet farkı vardır.

Kur’an’da ilk ayet talimattır, ikinci ayet irfan. Kur’an “oku” ayetiyle nam bulmuştur. İncil’de de şöyle bir bab var:” Okumayan bir yerden çıkın, çıkarken ayağınızın altındaki tozları bile silin!” Korkunç bir şey bu! Bundan olsa gerek İsa’nın kavimi okuyor.

Peki, bize ne oldu?

Definen neredeyse yüreğin de oradadır. Bazı insanlar için defne kitaptır. Sahaflarda bulduğu kitabı almak için evinin halılarını satılığa çıkaranları okudum.

Kur’an ayetleri şöyle bir vakıayı anlatıyor: “Ey Muhammet! Sana; sen peygamber değilsin diyorlar. Onlara de ki; benim peygamberliğime Allah ve yanında kitap ilmi olanın şahitliği yeter!” (Rad/43) Buradaki inceliğe dikkat ediniz; yanında kitaptan ilmi olan demiyor kitabın ilmi olan diyor.

“Kitaptan ilmi olan” okuyan insanlardır. Peki, “kitabın ilmi yanında olan” kimdir? Yani “küllü” ilim!

Sünni ve Şia alimlerinin ittifakla dediği şudur: Kitabın ilmi yanında olan Ali’dir. 

Anadolu ve bütün Türk insanının Ali aşkını kim ne sanıyor?

Söz Ali’den açılmışken şu araştırma notlarımı yazmadan geçemeyeceğim.

Biliyor musunuz; Ali’nin bir adı da “yetimlerin babasıdır!” Yetimleri arar bulurdu, bazen bir araya gelirlerdi. Onlara dayanamıyordu, beraberce ağladıklarını görenler çok olmuştur, bunu haber vermişlerdir.

Ali yoksuldu ama evine yetimleri çağırırdı. Halifelik zamanında yetimlerin listesini yapmıştı, onların evine sütü kendisi götürürdü. Vurulduğu zaman çocukların sütünü tembih etmişti.

Vurulduğunun sabahısı çocuklar etrafına toplanmıştı. Sütlerini içmemiş, Ali’ye getirmişlerdi. Ali ile beraber ağlamışlardı, göz yaşları sele dönmüştü.

Ali şöyle demiştir. “Yetimlere kefil olun!”

Allah Resul’ü miraca çıkınca kızı Fatma’dan sonra önce yetimlere uğramış, Miraç’tan dönünce de aynısını yapmıştır. Bakınız, yetimler için Kur’an ne diyor:

“Ey Muhammet! Biz seni yetim olarak bulmadık mı, sahiplenip korumadık mı?” (İnşirah suresi)

Kütüb-ü sitte’nin büyük Alimi İmam Nesei sadece Ali için bir kitap yazmıştır, adı “Hasais!” Diyor ki; Ali’ye ait hadisleri topladım, bu hadisler yalnız Ali için söylenmiştir. Bu kitabından dolayı İmam Nesei Şam’da taşlanarak öldürülmüştür.

 Kurtubi meşhur “Müfihim” kitabını Ali için yazmıştır. Büyük İslam Tarihçi ve araştırmacısı Zehebi: “Ali’nin faziletlerini ciltlere topladım” diyor. Mezhep kurucusu İmam Hambali: “Ali’nin faziletlerine yetişmek olmaz” diyor.

İslam dünyasında Ali için 14 ciltlik ansiklopedi yayınlanmıştır.

Şimdi söyleyin Allah aşkına: Ülkemize ve İslam ülkelerine Ali’den başka ne yaraşır.

Allah Resul’üne canlar feda. Ali’yi Ali yapan Resul Muhammed’e (saa) sadakatidir. Ali’nin ve onu sevenlerin bin canı olsa Muhammet’e (Saa) fedadır. Kur’an Ali’ye Muhamet’in nefsi diyor. “Ya Muhammet, çağır nefsin” diye bir ayet vardır. (Al-i İmran suresi ayetlerinden!)

Ali’ye Resul: “Ali sen Kâbe gibisin, insanlar sana gelir” demiştir. Ali vurulunca “Kâbe’nin Rabbine ant olsun kurtuldum” dedi. Ne hikmetli sözler, ne hikmetli vakalar!

Bir benzetme yapmak istiyorum.  Kâbe Müslümanların kıblesidir, namazda oraya yönelirler. Gel gör ki Müslümanlar Kâbe’yi namazda vurdular.