Cahit Kılıç: Büyük yazarların/adamların dönüşleri de muhteşem olur!

Cahit Kılıç

Cahitkilic54@gmail.com

YAZI ARŞİVİ

Önce 2011 yılında yazdığım “Karslı Günlerim” başlıklı yazımdan bir kesit:

Rahmetli Murat Çobanoğlu’ndan dinlemiştim. Şöyle bir düşündüm de; üstünden tam 34 yıl geçmiş. (Bugün 01.07.2026 itibariyle 49 yıl geçmiş)

Rahmetli Çobanoğlu, uzun süredir görüşmediği bir çocukluk arkadaşıyla karşılaşır. Sarmaş dolaş olurlar, başlarlar hâl hatır sormaya:

-Söyle bakalım Ahmet, nelerle meşgulsün, neler yapıyorsun?

Ahmet, Kars’ımızın o güzel renklerinin birinden; bir Yerli.

-Valla, ne edim Murat. Tüccar oldum, tosun mosun alıp satırim. Boş zamanlarımda spora gedirim, güreş müreş de dutirim. Ya sen ne edirsin?

-Valla Ahmet, bildiğin gibi işte. Ben de hâlâ saz çalıp türkü ohurim…

– Desene daha bir baltaya sap olamamışsın…
***

Gelelim bugüne…
Zat-ı Şahaneleri:

-Yıllarca “ben ekonomistim ama bir fikir adamıyım, bir büyük yazarım, şu kadar kitabım basıldı, bu kadar farklı gazetelerde köşe yazdım.
Dürüst bir gazeteci ve yazar olarak, hep haksızlıklara maruz kaldım. Ama baş eğmedim, hep doğruları söyledim. Halen de doğruları söylediğim için başıma çok şey geliyor…”

İlâ ahir…
***
– Eee? Son zamanlarda pek de öyle görünmüyorsun?

– Eesi var mı? Evvelsi gün sanatı yazdım. Dün gençliği, bugün de yaşlılığı yazdım. Yarın da Elvis Presley’i yazarım.
Sanat portföyüm doludur, Marlon Brando’dan Eva Gardner’a bir sürü film yazıları döktürürüm.
Müzik yazılarım dillere destandır. Aslında bir müzisyenim aynı zamanda…
Genel kültür benim işim. Her konuda bilgi birikimimi gözler önüne sererim…
Araya bir iki de English frase attırırım.
Sonuçta ben bir usta yazarım…
Ben bir kültür adamıyım.
Yazılarımla okurumun ufkuna açarım.
***

Diyemiyor:
“Dübürüm yemedi, mecburen 180 derece döndüm…”

Hem “tebdil-i fikirde, tebdil-i görüşte, bugünlerde moda olduğu üzre; tebdil-i siyasette ferahlık vardır.
Bakarsın bir süre sonra muktedire methiyeler de attırırım.
Bakarsın işin içine cukka mukka da girer. Fena mı olur?”
Herkese şapur şupur, bize ya Rabbi şükür mü?”
***
Muhteşem bir dönüş.
İyi dönmeler dilerim…
***
Ben de işte malım ya; bıraktığın yerde otlurim. Ara sıra muktedire de atıp dutirim. Cukka da yok, iltifat da.
Bu arada, başka bir zağar da gelip konuşmamın altına “mıy mıy da mıy ” yazir. Anlırım ki muktedirin verdiği yalı fazla kaçırmış…
Ona da yedirilen yal afiyet olsun!
Ülkede zağar kıtlığı mı var?
Tabiî ki yok, hamdolsun!
***
Hah işte!
Aziz okur;
Bele bele işler…

Not: Bu bir hiciv yazısıdır. Adaba mugayir sözcükler, hicvin doğasında var. Yine de affola!