Eğitilmiş korkular…

Han Ayvaz Adıgüzel

hanayvazadiguzel@gmail.com

Problemler karşısında küçülmemek lazım. Problem bir yanıyla korkudur. Korku, ayaklarımıza zincir dolar, aklın normal seyrini bozar. Korkular karanlık gecelerdir, orada eğitiliyor.

Amerikalı yazar; İsa’dan sonra en tehlikeli adam Osho’dur demiş. Osho bir filozoftur. Onun konuşmalarından 650 kitap meydana gelmiş ve yok satmıştır. Yirmiyi aşkın düşünce merkezleri kurulmuştur.

Filozof Osho ölünce şöyle demiş: “Ben sessizlikten çok şey öğrendim!

Acaba köklü bir değişimin temel kuralı nedir? İnsanın kendisiyle baş başa kalması! Baş başa kalmak bir yüzleşme seansıdır. Kişinin özü sessizlikte fark edilir. İncinmiş kalbimiz burada tamir edilir.

Zihin yataydır, bilinç dikey. Öğrenci dikey konuları kavrayamıyor ama anlıyor. Anlayan unutur, kavrayan sentez yapar. Ülkemizde eğitim politikası bir facia, bırakın kavramayı anlayan bile yok. Her halde bundan olsa gerek; “beni anlıyor musun” diyoruz.

Yaşam Tanrı’nın ikramıdır, ikram red edilmez. Peygamberimizin özel dualarından birisi şudur: “İlahi, yaşama sevincimi artır!”

Yaşam enerjisini güçlendirmek lazım. Enerji, ilginin olduğu yere gider. İnsanın düşünceleri ya aklıyla ya ruhuyla özdeşir. Bir de egosu ile! Problemimiz işte o zaman başlar.

Beyindeki düşüncelerin yüzde sekseni yarasızdır. Bunlar tekrarlanan düşüncelerdir. Tekrarlar bazen acılarla bezenir. Acılar için çok şey söylenmiştir. Mesela: Acılar ruhun kuvvetini ortaya çıkarır. Acı benliği kökünden sallar ama ruha da dinginlik verir. Vb.

Kaybettiğimiz masumiyeti nasıl geri alabiliriz? O halde bir sevgilin olsun! Şunu diyebiliyor musun? “Yakala elimi sevgili!” Sevgili, ruhsal gelişmenin ilk kapısıdır. Bu dalda yazılan kitapların dediği işte budur.

Her güzel kendinde baharın tazeliğini yaşar. İnsana güneşin sıcaklığını onlar anımsatır. Her sevgili bir melektir. Yıpranmamış sözdür bu. Bakınız, bizler melekleri tanımıyoruz sade isimlerini biliyoruz. Oysa her bir melek bir üstattır. İsteklerinizi onlara söyleyebilirsiniz; çünkü arzuları onlar ulaştırır. “Arzular aşır taşır, elden ele dolaşır ve Tanrı’ya yol bulur!”

ŞİMDİ MELEKLERİ TANIYALIM

MİKAİL: İnsanı karanlıklardan, kötülüklerden korur. Maddi ve manevi saldırılardan, kazalardan korur, korkularımızdan arındırır.

CEBRAİL: Barış ve sevinci müjdeler, yaşam amacımızı açıklar, değişim sağlar. O, ümidin meleğidir.

İSRAFİL: Ruhsal ve bedensel iyileşmemizi sağlar, bolluk getirir, sanatçılara, şairlere ilham verir.

AZRAİL: O, enerjimizin meleğidir. Enerji ölmez, dönüşüme uğrar. Melek şanssız melektir, hep aleyhine sözler söylenir durur, üzüntüsü çoktur.

Meleklerle irtibat kurmak lazım. Onlar bize yardım etmek istiyorlar, tecrübe edin de görün. İnsan tecrübelerle olgunlaşır. Bütün tecrübeler kutsaldır. Okuyucularıma söylüyorum. Benim bu sözlerimi tenkit edebilirsiniz ama taklit edemezsiniz. Benim sözlerim vals eder.

Demişler ki, eğer okumuyorsan bari bir harf karala. Yazmak içinde şöyle demişler: Yazmak elinden gelmiyorsa, bari bir kalem ucu aç. Yani ille de bir eylem!

Öğrenme bilgi edinmekten çok, bir kişilik yapılanmasıdır. İnsan kitaba yönelince onun devrimci tutkusu artar. Öğrenmede amaç şudur. Değiştirilemez olana değil, geliştirilebilir olana yönel. Filozof nedir? Bunun tanımı çoktur ama ben iç güzelliye önem verene filozof derim.

Kadim senelerden edinilmiş tecrübelerdir, onlardan birkaçını yazmak istiyorum:

Yaşlı olanları rahat ettir. Arkadaşlarına içten davran, gençler nazik! Bağışlama kişinin insan olma miktarıdır, bilgiyle donana insan bağış ehlidir, barışır ve af eder. Bağışlamada acele etmek yüce insanların sıfatıdır. Bu söz Ali’nin sözüdür. Yanılgılardan birisi de şudur: Kınayarak af etme! Böyle bir af ateşi körükler.

Bağışlayan insan mescidin mihrabına benzetilmiştir. Bağışlama bir yanıyla eğitimdir. Kur’an bizleri bağışlamaya davet ederken, acaba bağışlamayanların sayısı neden oldukça azdır?

Bu dünyada her şey bağışlanmaya ihtiyaç duyar. Acaba İslam’ın ilk parolasını hatırlıyor muyuz?

“Esirgeyen, bağışlayan Allah’ın adıyla!!”