Kişiliksiz devlet Roma’nın icadıdır…

Han Ayvaz Adıgüzel

hanayvazadiguzel@gmail.com

Filozof Russel; “kişiliksiz devlet, Roma’nın icadıdır” diyor. Bu tabir bize yabancı. Russel neyi kastetmiştir acaba? 

Eğer bir devlette kişi kendini öne çıkarıyor ve devlet buna müsaade ediyorsa veya başındaki idareci vatansever görünüp ama soysuz bir politika izliyorsa!… 

Yazının böyle sürüp gitmesi kolaycılık olur. Şöyle bir formül ileri sürersek tutarlı oluruz. Kişiliksiz devlet, idarecilerin kendi çıkardıkları kanunlara uymamasıdır ve yine yeri geldiğinde yeni bir kanun çıkararak önceki kanunları ilga etmesidir. 

Bu demektir ki, aslında o devlet hiç kanunsuz iş yapmıyor. Yaptığı yeni kanunlarla bütün kanunsuzluklarını kanuna bağlıyor. Aferin! Bu konunun uzatılması gereksiz.

Aynı Russel Hristiyanlığı yerse de yine de iyi bir Hristiyan’dır. Kızgınlığında şunları yazmış: “Hristiyanlığın bu çirkefliğini görünce, insanın hak din olarak ya İslam ya da Budizm diyesi geliyor!”

Peki, şimdi bizler ne diyelim: İslam dünyasının emperyalistlere köle oluşunu görüp veya bünyesindeki cemaat çirkefliğini görüp veya İslam idarecilerinin fuhuşatını görüp de hak din olarak neyi seçmesi gerek? Ne kadar çaresiziz görüyor musunuz?

Tek çare, Hz. Muhammet’i yeniden keşfetmektir. (Canım feda!) 

Meselenin inceliği şurada: Kur’an demiyorum HZ. Muhammet diyorum; çünkü Kur’an şu zamanda zalimlerin meşru kitabı olmuş, ulamanın ayetlere verdiği anlamlardan dolayı. Böyle olunca; Muhammet’siz Kur’an bir yıkım olup çıkıyor. Muhakkak ki Resul Kur’an’ı sahipsiz bırakıp gitmedi.

Atatürk hainleri sürdü, heyhat ki yarım bıraktı. Anlayamadığımız durum şudur: İlahiyat fakültelerinde binlerce prof. var ama cemaatler diz boyu. Acaba bir ortaklık mı var. Eğer durum bu ise Gazi paşanın yarım bıraktığı bu olsa gerek.

Sosyolojik verilerindendir: “Kültürsüz halk, teslim olur!” Yakın Türk tarihinde kültürümüz veya kültür değişimlerimiz siyasi karalardan sonra olmuştur. Onulmaz bir tehlike!

Böyle bir tehlikeyle baş edemezsiniz. Siyasi kişi kara alır, sen, kültürünü buna göre değiştirirsin. Yedekte seyreden bir hayat! Hayatımızı yedeğe almışlar. Hani işe girecek bir memur adayı, “abi yedekteyim” diyor ya, işte bunun gibi.

Düşünebiliyor musunuz ya oluruz ya olmayız, yedekteyiz.

Keşke ben olsam veya siz olsanız. Ne gezer, milletin hayatıdır bu milletin!

Tedbir gerek; siyasi karalar, dinimize, kültürümüze, vatanımıza, bağımsızlığımıza etki etmesin. Şu pasif komumuzla buna mâni olalım. Öyle zaman olur ki, insana, şu pasif konumunu bile kullandırtmazlar.

Bazı düşünceler ödünç alınır, bazıları da teşvik edilir, bazılarına da ruhsat verilir.

Hangi düşünce bu girdapların içindeyse o düşünce daha oturmamış demektir.

Acaba ülkemizde Türk milliyetçiliği ödünç bir düşünce midir? Hayır! Teşvik mi ediliyor hayır! O halde işin içinde ruhsat meselesi var. Yani Türk milliyetçiliği ruhsata bağlıdır. Ruhsat verirlerse arz edilir, verilmezse susar. Öyle midir?

Türk milliyetçiliği fikir olarak toprakla kucaklaşmak istiyor. Bu kucaklaşmanın derecesini bilmiyoruz, iş buralara gelmiş dayanmış

İş buralardayken bir de kalmak mı zor, gitmek mi zor diyenler var. Bunlar kucaklaştığı toprağı tahlil edenlerdir. Onlar, takip edilmeli diyorum.

İdeoloji hareketlerinde şu üç şeyden birini mutlaka görürsün. O fikrin veya ideolojinin arkasında olanlar, üstünde olanlar, önünde olanlar. Bunları tespit edebilirsen meseleyi çözmüş olursun. 

Arkada olanlar belirleyici olamazlar. Onlara yer açılırsa gelirler, sevk edilirse giderler. 

Üstünde olanlar işbirlikçilerdir. Kendileri fikrin veya ideolojinin üstüne çıkmışlardır. Bunlar beynelmilel oyunlar oynarlar. Bir anda beklenmedik kararlar verirler. 

Önünde olanlar: Öncelikle şunu demek istiyorum: Önünde yer almak için hain olmaması yeterlidir. Yalnız üç şeye ihtiyaç var: Bilgi, sorumluluk ve samimiyet!