Yeryüzünün en saf ideali…

Han Ayvaz Adıgüzel

hanayvazadiguzel@gmail.com

Bir kız için annelik en ideal olandır. Yeryüzünün en saf idealine temenna ediyorum!

Rusya’da üniversiteli kızlar anne olmak istiyorlarmış ama hanım olmak asla! Gençlik geçtikten sonra bu değişiyormuş. Şunu da diyeyim bütün dünya üniversitelerinde kadınların sayısı daha fazla ama karar verme mevkilerinde çok daha azmış. Başa dönelim.

Rus kızlarının kararına üzüldüm. Acaba idealler artık masum değil mi? Ben buna eyvah diyorum. Hani derler ya; ah diye bağırmıyorsan bari ah çek!

Rus kızları yalnızca aşk mı yaşamak istiyorlar?

 Sevgi aşktan ayrı bir şeydir. Aşka batmış kişinin ışığı olmaz. 

Aşk sarmaşık kökünden gelir. İlk aylarda sarmaşık oturduğun yeri sarar, oldukça güzel olur ama mevsimi geçti mi, o sarmaşığın yanını, yöresini sivrisinekler, uçan böcekler sarar. Orada bir dakika bile duramazsın, tahra ile, keser ile o sarmaşığı böler atarsın.

Aşk da böyledir, ihtiras bitince o da biter ama sevgi öyle değildir. O, insanın kendi içinde bir boyutudur.  En, boy, yükseklik gibi. Aşk Türk edebiyatına Fuzuli ile girmiştir.

Her ne var alemde aşk imiş,

İlim de kıyli kal imiş ancak!

Sevgili felsefesi yeni bir konudur. Mesela: Allah, Resulüne “Habibim” diyor. Yani sevgilim! Sevgili felsefesi üzerine çalışmak isteyenler bunu tezine dayanak yapabilirler. 

Şimdi sevgiliye değişik bir yönden bakalım!

“Su başı duman oldu.

Hallarım yaman oldu.

Bize dert açan güzel,

Ellere derman oldu.”

İşte sana kahır! Bu çaresiz bir derttir, insanı sözden keser. Akıp gelen bu sözü hangi dilde söyleyebilirsin? Bu gibi söyleyişlerde Türkçenin emsali yoktur.

Eğer sevgili yüzünü asmışsa, bil ki güneş yeminini bozmuştur. Gayrı Hafız’ın divanından fal açmak gerek. Sevgiliyle konuşunca eğer sözlerinde olgunluk yoksa, bellidir ki sen tecrübe ateşinden geçmemişsin.

Ben istiyorum ki yazılarımı hüner ehli beğensin. Eğer avam beğenirse bu bir felakettir. 

Gam, hüzün, matem… Benim kalemim bunlarla terbiye oldu lakin sevgili bana yine de cömert davranmıyor. Diyor ki: Bakışlarımla seni tenhada öldüreceğim. Beni mahrum bırakıyor. Kanlı mahrumiyet!

Sevgilinin kötü bir huyu daha var: Bakışlarıyla hem aklımı başımdan alıyor hem de diyor ki: Veciz konuş. Bir de naz ederse; billah figanımız yükselir.

Bazen niyetini anlıyorum, biliyorum ki tufan kopacak. Bazen gülüyor halime, diyor hadi beni tarif et, Cengiz olmuş buyruk veriyor, bir alıcı doğan kesilmiş.

Bazen kulağımdan tutup kendine çekiyor, diyor hadi öp beni. Yemin olsun yalan konuşuyor, biliyorum beni sınıyor.

Şimdi rapor veriyorum: Edalı güzellerden sakının.

Artık susmak istiyorum, söz kemale erince susmanın vakti demektir.