Şafak Heceleri…

Yine gecelerden farksız bir gece,
Sessiz kelimeler beni anlarlar!
Alt alta üst üste düşen mısralar.
Bir damla gözyaşı ve birkaç hece;
Sarar benliğimi hüzün gizlice…

Sokak lambasından süzülen ışık;
Yetmez gönülleri aydınlatmaya!
Aman! O gönüller derde batmaya!
Fecre kadar benim fikrim karışık,
Ben sükût etsem de, devran yılışık!

Gecenin son anı, şafak sökecek!
Ağaç dallarında kuşların sesi;
Hüzünle karışık aşk iniltisi…
Yıldızlar birazdan çekip gidecek,
Yıldızlara vurgun şâir bitecek!

Söğüt hışırtısı, düşen bir yaprak!
Hüzne inat dimdik duruyor dallar!
Önünde sonunda tek ihtimal var;
Bir gün alnımızı öpecek toprak!
Keşke en başından edeydik idrak!..

Cahit Kılıç
İstanbul, 28 Haziran 2015