Telli turnam sinen yaralandı mı?

Han Ayvaz Adıgüzel

hanayvazadiguzel@gmail.com

YAZI ARŞİVİ

“Telli turnam sinen yaralandı mı?” Bu bir semah türküsüdür. Arkasından şöyle diyor. “Yoksa ciğerlerin paralandı mı?” Söze bak, sohbete bak!

Kişiyi eyleme çeken içindeki saiktir. Buna Türkçe “dürtü” diyorlar. Bir yazarın okuyucuları onun iç saikine güç katarlar. Bazı ülkelerde siyaset, ölüm kararı haline geliyordu. Mesela Osmanlı’da sabahtan öğlene kadar vezirlik yapıp öldürülenler çoktu. 1968-69 da yapılan bir ankette Anadolu’da bu korku hala yaşıyormuş.

Aslında bütün ülkelerde en büyük siyaseti devlet yapar. Devletle hiç kimse aşık atamaz. Devletlerde oyun çoktur, hatta oyun bitmez. Devlet öyle bir oyun yapar ki, kişinin koynundan tavşanı çıkarır. Meşhur illüzyonist Zat-ı Sungur’da kim oluyormuş?

Biz yine Turnalara dönelim: “Gökyüzünde bölük bölük Turnalar, nerededir meskeniniz eliniz./ bir name yazayım yâre götürün, dost iline varmazmola yolunuz?”

Demokrasiyle beraber halk siyasete alıştı ama şöyle bir tespit var: Diyorlar ki; demokrasi için asıl tehlike aydınların ihanetidir. Aydın devletin emrinde çalışırsa aydınla devlet anlaşır; çünkü aydın geçimini devletten sağlıyor. Zor işlerdir bu işler.

En yiğit aydın köyden çıkar; onlar hükümete bağlı değiller. Gel gör ki istisnalar hariç, köylü kadar ilimden uzak, çapsız bir toplum yoktur.                                                                                                                                       Şunu da demiş olalım: Devlete bağlı olmayan zengin aydınlar da vardır, onları dinlemek lazım. Hele biraz da mert olursa.

Eğer evlatlarınızın gözünde yaşamak istiyorsanız mert olun, böylece ölümünüz de muzaffer olur. Bunun için onurlu olmak lazım. Allah buna Kur’an’da “izzet” diyor. Güzel bir kelime! Peki, ne demek bu?

Kardeşine iftira atma, bühtan etme, karalama. Eğer hakkı varsa, hakkı sahibine iade et. Her kim ki iftira etmiyor, o, asalete haizdir. Aslında kim kime bir şey demişse, onu Rabbine demiştir! Bir şeyin gıybetini yaptığın zaman, dilin oraya uzanmıştır, ateşin dili de sana uzanmıştır. Yani sen varlığını ateş için hazırlamışsın demektir.

Nerede kemal gördünse orada yer al. Eğer bunu yapamıyorsan, oradan mazlumluk kalkmıştır. Kırık kalbi bir daha kırarsan semavatın kapanır.

Şu konu esasında en baştan anlaşılmalıydı. O da dil konusudur. Dil mesuliyet taşır. O halde insanlar dilinden emin osun.

İnsanın iki tanımı vardır, birisi akademik diğeri ahlaki! Akademi inanma üzerinedir, ahlaki olan güvenme! Böylece imanın tanımı ortaya çıkmış oldu. İman, inanmak ve güvenmektir.

Her canlı diğerini davet eder. İnsan devrimci bir davetin sorumluluğunu taşımalı. Her yüreğin bir acısı vardır. Eğer bir kişinin daramı yoksa, o kendini tüketmiştir. Her imtihan bir ayıklamadır ve her hükmün bir felsefesi vardır. Hayırlı bir amelle ölmek istiyorsan, seni sevenlere ikramda bulun!

Yapılan araştırmalarda büyük mülk sahipleriyle yoksulların ahlakı ve davranışlarının aynı olduğu görülmüştür. Her iki tarafın ahlakı da kayıtsız ve haysiyetsiz çıkmış. Birisi şımarmış diğeri onula uzlaşmış. Yani hastalıklı bir ahlak!

Bakınız, 1500 yıldır İslam dünyasında mülk meselesi bir çözüme kavuşamamıştır. Ortada ters bir orantı var. Kur’an mülk konusunu işlemiş durmuş ama İslam düşünürleri bunu hep görmezden gelmişler.

Kur’an mülk sahiplerini hedef almıştır. Hiç kimse İslam’a afyon diyemez. Eğer diyen varsa o kişi araştırması olmayan yeni tabirle punkçu biridir.

Günümüzde İslam’ın enkaza dönüşü mülkte tapu ile başladı. Bu tapu işi, halife Osman’ın İslam’a en büyük ihanetidir, amcası oğlu Muaviye ile beraber.

Günümüzün enkaza dönmüş İslam’ına Kur’an “mülk düzeni” diyor. Mülk düzeni İslam’dan geri dönüştür. Bunu hilafet başlattı ve otuz yıl içinde İslam’ı tanınmaz hale getirdiler.

İslam insanlığa gelen soylu bir sesti. Ali’nin yenilgisiyle bu ses sustu. Hüseyin’in başının kesilmesiyle de toprağa gömüldü. Tekrar köle ve cariye sahibi olma yarışına girişildi. Acaba İslam’ın teorisinde mi bir sorun var?